RSS

Category Archives: 4. Wachttijd

Wachttijd

De wachttijd:

Voor 2 longen stond Jan op de 24ste plaats en voor 1 long stond Jan op de 6e plaats met zijn bloedgroep en zijn lengte. Dus het wachten kon nu echt beginnen. Er was geen stress in die eerste periode dat hij op de wachtlijst stond, want we wisten wel dat we helemaal niet gebeld konden worden als je zoveel wachtenden voor je hebt staan. Wat wel in je hoofd speelde: komt(komen) de long(en) wel op tijd voor Jan. Het ging echt bergafwaarts. Vanaf het moment dat Jan aan de zuurstof is gekomen (5 november 2004) ging het hard achteruit. Ik heb in april weer naar het UMCG gebeld. Ik heb aan gegeven dat het echt niet meer kon op deze manier. We lagen 2 à 3 keer per nacht wakker vanwege de vele hoestbuien. Hij hoeste altijd veel sputum op. Voor je dan weer sliep was je zo weer een half uur tot een uur verder. De nachten werden heel kort en dat gaat ook ten koste van je dagelijkse bezigheden. Het wassen, aankleden koste heel veel moeite en lukte niet meer alleen. Ik was constant in de buurt om te helpen. Ook viel Jan regelmatig, tijdens een hoestbui, weg. De hoestbuien waren zo hevig dat er te weinig bloed naar de hersenen ging en dat hij dan eventjes wegviel. Vooral de eerste keren waren heel beangstigend. Later wen je er aan, maar leuk is anders. Ik zorgde altijd dat ik niet langer wegging dan een uur. En anders was er wel iemand bij Jan. Maar goed, ik had dus gebeld en we konden direct die week nog in Groningen terecht bij de longarts. CT-scan, bloedprikken en de longfunctie werd in mei nog weer gedaan. Jan werd “besproken”in het transplantatieteam en die hadden besloten dat Jan op Hight-Urgent Lijst kwam te staan. Vanaf 18 mei stond hij daar op. Er stond nog één persoon voor Jan. Vanaf dat moment, als de telefoon ging had je iedere keer de gedachten: ja dat zijn ze! Maar wat er ook belde geen UMCG. Jan bleef best positief en terwijl ik wel eens de gedachten had dat ze te laat zouden komen. Ik had bij de thuiszorg ook al een rugsteun opgehaald wat onder het matras lag, zodat Jan meer rechtop zat in bed. Misschien dat het zou helpen! Minder hoestbuien hoopten wij, nou niet echt dus! Je probeert van alles om het toch wat makkelijker te maken. Het enige wat Jan in die tijd nog kon was een beetje t.v. kijken, computerspelletje en gewoon wat zitten of liggen.  Elke normale dagelijkse bezigheid koste hem teveel energie die hij niet meer had. Het wachten…op longen…

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on December 11, 2007 in 4. Wachttijd